Dick Pieters

Toon beschikbaar werk
info

Biografie

“In het leven lijkt alles erg ingewikkeld tot je tot de ontdekking komt dat de waarheid is gelegen in de eenvoud, het voor de hand liggende, zoals de natuur, de klank, de liefde. Zo ook in mijn schilderijen.”

Mensen, portretten en zelfportretten zijn de thema’s die Dick Pieters (Zierikzee, 1941) schildert. Vaak situeert hij ze in of op het water. De kunstenaar houdt van zwemmen, zeilen, de sfeer en de kleuren op het water. Hij beeldt mensen af in gewone, eenvoudige situaties die door de nadrukkelijke manier van schilderen belangrijk worden.

Als kind wist Pieters al dat hij schilder wilde worden. Na enkele jaren wat geschilderd en rondgereisd te hebben, volgde hij korte tijd een opleiding aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen, waar hij na een jaar mee stopte, omdat deze niet voldeed aan zijn verwachtingen. Pieters heeft zich dus zijn schildertechniek vooral zelf eigen gemaakt. Met het schilderen van de stippeltjes wil hij ondanks het gebruik van felle kleuren, zoals cadmiumrood, op het paneel toch zachtheid bereiken en een wat dromerige sfeer creëren. Zwart gebruikt de schilder nooit, wit zelden. Zijn werkwijze is langzaam en vaak doet hij maanden over één schilderij. Eerst worden schetsen gemaakt, dan nauwkeuriger tekeningen, tot ze precies zo zijn als het schilderij moet worden.

Bij Pieters krijgt elk stukje van het schilderij evenveel aandacht, omdat hij met minuscule stippeltjes de voorstelling opbouwt. Figuren, achtergrond, grote vlakken en details, alles wordt op dezelfde manier geschilderd. Door aan ieder element evenveel aandacht te schenken hoopt de schilder tot een geheel te komen, waardoor het schilderij en niet zijn onderwerp de aandacht krijgt. Door de wereld om de mens heen evenveel aandacht te geven, wil Pieters uitdrukken dat de mens in natuurlijke harmonie met zijn omgeving moet proberen te leven en deze met liefde en respect moet behandelen. De schoonheid van het leven zit volgens Pieters in de eenvoud, zoals in de communicatie tussen twee mensen. “Er is pas harmonie wanneer men elkaar aanvult, begrijpt, waardeert en liefheeft.” Zulke mensen ontroeren hem.

Naast al deze schoonheid kan de realiteit hard, koud en gruwelijk zijn. De dood is overal aanwezig. In vroeger werk werd daar nadrukkelijk naar verwezen in de vorm van aangetaste vogeltjes of een roestige wand van een schip. Maar geleidelijk heeft hij afscheid genomen van zijn jeugd en het leven van een volwassene aanvaard. Pieters hoopt de mooie dingen te vinden in de manier waarop hij schildert, het kleurgebruik, de stilering, de benadering van het onderwerp en de vervreemding. Op deze manier probeert hij kleine momenten van eenvoudig geluk weer te geven.

De kunstenaar schetst een dunne laag gebrande omber de contouren van de voorstelling op het paneel. Daarna begint hij stippeltjes en streepjes aan te brengen, meestal per kleur. Hij kan er naar uitzien dat, wanneer hij weken, soms maanden aan één kleur heeft gewerkt, kan overstappen op de volgende. Soms gebruikt hij wel acht lagen.

Pieters voelt zich aangetrokken tot de Vlaamse schilderkunst uit de veertiende en vijftiende eeuw met zijn aandacht voor detail en de uitwerking van de voorstelling. Maar ook klassiek moderne meesters zoals Paul Klee en Wassily Kandinsky hebben invloed op hem uitgeoefend, evenals de (magisch) realisten Wim Schumacher, Pyke Koch en Dick Ket. In het kleurgebruik vindt hij echter vooral een geestverwant in Vincent van Gogh, hoewel dat niet direct in zijn werk is terug te zien.

In zijn schilderijen wordt alles tot eenvoudige vormen teruggebracht en komen aan het abstracte grenzende elementen naar voren. Het is dit spel tussen abstractie en figuratie, zijn schildertechniek en de verfijnde kleurvermenging die Pieters werk zo bijzonders maakt.

Exposities


Geïnteresseerd?

 

Wij hebben meestal werk van deze kunstenaar in stock. Neem contact met ons op voor meer informatie.

Contact »

contact

Dick Pieters

Informatie over kunstwerk in stock

top