Erik Tierolf

Erik Tierolf heeft zijn opleiding gevolgd op de A.K.I. Enschede. De motivatie om te gaan schilderen kwam pas in het derde jaar van de kunst-academie.
Na alle richtingen geprobeerd te hebben kwam hij uiteindelijk op de schildersafdeling. Dat beviel zo goed dat hij het eerst als beroep niet serieus kon nemen. Het Calvinistische adagium “Werken is afzien” was van toepassing op zijn levenshouding. Omdat de academie in Enschede niet bekend was met realistische kunst, duurde het tot na de academietijd voordat hij zijn figuratieve manier van schilderen ontwikkelde.

Zijn benadering van het vak kunstschilder is traditioneel en gestoeld op ambacht. De zeggingskracht in zijn werk ligt in zijn keuze van de voorstelling die hij op het doek zet. Op het oog mooie, realistische beelden die pas op het tweede gezicht door de vervreemdende elementen het bestaan van een diepere betekenis prijsgeeft. Met zijn werk levert Tierolf commentaar op allerlei aspecten van het bestaan.

Erik Tierolf werkt eerst de compositie van een schilderij uit in kleine schetsen. De drager, het linnen, is op de traditionele wijze met gips geprepareerd. Daarover wordt met een spons een dunne laag tempera, gebrande sienna, aangebracht. Dan volgt de tekening met houtskool. De onderschildering is met eitempera in twee kleuren. Vervolgens volgt het werken in impasto´s, dit is gemende eitempera met olieverf en loodwit. Pas in de laatste fase wordt met pure olieverf gewerkt, waarin voor de glans damarvernis is vermengd.